เมื่อต้นเดือนที่แล้ว

ก่อนเข้างานแค่หนึ่งนาทีเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
พร้อมกับเสียงโวยวายมาตามสายว่า

" พี่....................เฟย์ตกเครื่อง.....!!!!!! "

นับเป็นอะไรที่ไม่ได้ยินบ่อยนักสำหรับคนที่ปรกติแล้ว
จะมีระดับอารมณ์ราบเรียบเหมือนข้างฝายามคลื่นลมสงบแบบนี้

อกอีแป้นแล้นจะแตก ทำไงให้ตกเครื่องได้วะเธอ
( ได้ข่าวตามมาหลังจากนั้นว่าเป็นเพราะมัวแต่หาซุ้มแมวดำคาบลูกเพื่อจะเอาของที่ส่งมาจากนาโกย่าเลยเช็คอินไม่ทัน)

เดชะบุญว่าตอนนั้นมีเพื่อนหนึ่งคนมาพักที่บ้าน
เนื่องในโอกาสแสวงบุญดูจี้เล่นละคอนเวทีของโชเนนไต
ก็เลยใช้มันซะ

เพื่อนคะ นี่โทรศัพท์เดี๋ยวเฟย์จะโทรมาไปรับมันที่สนามบินด้วย

แม้ว่าเพื่อนสาวจะยังงงๆจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าไอ้เฟย์นี่เป็นใคร
แต่ก็รับปากเป็นอย่างดีว่าเดี๋ยวจะไปรับให้ไม่ต้องห่วง
(มีเพื่อนดีจริงๆ)
แต่พอเลิกงานกลับมาถึงบ้าน
ก็ได้รับข่าวว่า ทางโน้นบอกว่าขอโทรหาที่บ้าน
ก่อนขาดการติดต่อไปติดต่อไม่ได้อีกเลย

ขอลิงเป็นพยานเถอะ
นี่ถ้าลูกสุดหล่อของเค้าเป็นอะไรขึ้นมา
จะหาจากไหนไปคืนที่บ้านเค้าล่ะเนี่ย
สรุปว่าคืนนั้นนอนอย่างคนธาตุไฟเข้าแทรกหลับๆตื่นๆทั้งคืน

รุ่งเช้า
มีโทรศัพท์มาบอกว่า เมื่อคืนนอนที่สนามบินหนึ่งคืน
และตอนนี้คอนเพิร์มตั๋วได้แล้วไม่ต้องห่วง

เหอะเหอะฝันไปเหอะ
งานนี้ถ้าไม่ได้ส่งตัวเป็นๆเข้าเกจเห็นๆกะตาแล้ว
ไม่ยอมเด็ดขาด ว่าแล้วก็จับรถไฟด่วนไปนาริตะทันที

อีกชั่วโมงถัดมาหน้าซุ้มอีที่อาคารหนึ่ง
เจอตัวเพื่อนร่วมทางของเฟย์
ยืนทำตัวยู่ยี่พยายามโทรศัพท์กลับบ้านอยู่
(ไม่ได้แต่งหน้าแบบนี้เหมือนเป็นคนละคนเลย จำไม่ได้เลยแฮะ)
ส่วนเจ้าตัวเฟย์นั้น ไปเข้าห้องน้ำแล้วก็เดินหลงหายไปเกือบครึ่งชั่วโมงก่อนที่จะกลับมาในสภาพยุ่ยี่ไม่แพ้กัน

หลังจากที่ติดต่อคอนเฟิร์มตั๋วเช็คอินเรียบร้อยแล้ว
ก็เลยพากันไปกินข้าว
งานนี้ได้เห็นอีกด้านหนึ่งของสองคนนี้ที่ดูแล้วให้ความรู้สึกว่า
อืม....ดูผ่านๆแบบนี้แล้วเหมือนเพื่อนสาวสองคนคุยกันเลยแฮะ
(ไม่น่าเชื่อว่าจะมีแง่มุมแบบนี้กะเค้าด้วย)

ต่อจากนั้นเป็นรายการตามล่าหากอเอี๊ย
เพราะกล้ามเนื้อไหล่น้อยๆที่แสนจะบอบบางของเฟย์
แบกแลปท๊อปใส่เป้ที่หนักเหมือนใส่เสาเข็มไว้ทั้งต้น
มาตลอดทางนั้นไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดต่อไปได้แล้ว

บ่ายสามนิดๆ ได้เวลาร่ำลาส่งตัวเข้าเกจ

งานหน้าถ้าจะมาญี่ปุ่น
ก็ขอเป็นอะไรที่ตื่นเต้นน้อยกว่านี้ซักนิดเถอะนะน้องพี่
หัวใจคนแก่จะวายตายเอา

ปล. ได้รูปนี้มาจากเวปแคมซักพักใหญ่ๆแล้วน่ารักดีเนอะ



เกือบลืม ได้ข่าวว่าได้ที่หนึ่งไช่มะ ยินดีด้วยนะน้องพี่

edit @ 2007/09/04 21:45:16

เมื่อสงการนต์ที่ผ่านมา

โดนน้องๆหลายคนรดน้ำดำหัวประหนึ่งเป็นงานแซยิด

อย่างโกะนี่มีคล้องพวงมาลัยด้วย ( อย่าแก่มั่งให้มันรู้ไป)

(ในขณะที่เจ้าเฮฟตัวดีบอกว่าถือขันเก้อเลย กร๊ากก)

และเจ้าเฟย์บอกมาว่าเดี๋ยวปีหน้าจะจัดงานรดน้ำดำหัวให้

ฮ่วยให้มันได้งี้สิ

พอเอาเรื่องนี้ไปบ่นกับไอ้ตัวดีของเราก็ได้รับคำตอบมาว่า

" รดน้ำต้นไม้เหรอพี่ "

เอากะมันสิ ตอนนั้นก็พลาดเองที่ดันไปถามมันว่า

" แล้วถ้าพี่เป็นต้นไม้จะเป็นต้นอะไรเหรอ "

คำตอบ

" ต้นกาบหอยแครง รึไม่ก็ สนหมื่นปี "

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เธอทำงี้กะพี่ได้ไงเฮฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

นอกจากจะเป็นสนหมื่นปีแล้ว

ยังเป็นสนหมื่นปีที่ออกมาจากปากเธออีกต่างหาก

(ไม่มีอะไรจะเลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว แง๊......)

ปล." วันเกิดปีนี้เอาปุ๋ยตราม้าไปก็แล้วกันนะพี่ "

ดูมันซิ ดูม๊านนนนนนน

" เฮฟในเวลาแบบนี้พี่คิดถึงเธอ"

ประโยคนี้ถูกตั้งขึ้นเป็นหัวเอ็มเมื่อหลายวันก่อน

แล้วทันทีที่ตั้งก็มีน้องสองคนทักมาเกือบจะเป็นเวลาเดียวกันว่า

" พี่มิ้นเป็นอะไรรึเปล่า "

กร๊ากกก เออ แบบนี้ซิถึงจะรักกันจริง

แต่รู้อะไรมะ ในเวลาแบบนี้นี่แหละที่เจ้าตัวมักจะหายหัว

เพราะหลังจากที่เปลี่ยนเป็นชื่อนี้แล้ว

ยังออนไม่เจอมันเลยซักหนให้ตายเหอะ

ให้มันได้อย่างงี้ซิน่า